L i s t e n i n g

หายหน้าไปหลายวัน...มีเรื่องจะเขียนมากมาย

แต่ไม่มีแรงจะเขียน  มันล้า....จังเลย

       เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาต้องพาน้องไปสอบตรงจุฬาที่เมืองทองธานี

       ทุกอย่างแฮปปี้ดีมาก.....แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

       ณ  เช้าวันอาทิตย์  ที่เมืืองทองธานี

       เราก็นั่งคอยน้องสอบอยู่ sky food (ป่ะ)

       แล้วสักพักเราก็เดินไปห้องน้ำ  .... พออกจากห้องน้ำ

       เราก็ขึ้นบันไดเลื่อนมา...ทุกอย่างปกติดี  

       เราไม่ได้ป่วย  ไม่ได้เวียนหัวอะไรเลย

       จู่ ๆ ขณะอยู่บนบันไดเลื่อน ....

                เราก็รู้สึกว่ามองเห็นอะไรเป็นสีเหลือง ๆ แดง ๆ พร่ามัวไปหมด

                เหมือนทีวีสีไม่มีคลื่น....แล้วจากนั้นเราก็เริ่มวูบไป

                แต่ก็พยายามตั้งสติว่า จะต้องไม่ล้มหัวฟาดพื้นน่ะ

                ก็แข็งใจเดินไปเกาะกำแพง  แล้วก็ วูบ ไปเลย

                รู้สึกตัวขึ้นมา  มองไปรอบ ๆ ๆ ทุกอย่างยังพร่ามัว

                และมีความรู้สึกหนัก ๆ ที่ศรีษะ มึนหัว มาก ๆ ๆ

                เราพยายามจะเดินไปขอความช่วยเหลือจากโต๊ะที่ใกล้ที่สุด

                แต่ไปไม่ถึง............และก็ วูบไปอีกครั้งที่ 2

                       ได้สติขึ้นมา  เราพยายามเดินคลำทางไปที่โต๊ะ

                       แล้วสลบไปเลย.........สักพักรู้สึกว่าหายใจไม่ออก

                       จึงหันไปถามโต๊ะข้าง ๆ ว่ามียาดมมั๊ยค่ะ

                       แล้วทุกคนก็ทำหน้าตกใจยังกะเห็นผี

                       เพราะว่าเราหน้าซีดมาก...เหงื่อก็ผุดเป็นเม็ด ๆ ๆ

                       จนทุกคนต้องรีบหายามดม มานวดแล้วก็เรียกหน่วยพยาบาล

                       แต่เจ้ากรรมเราดันเป็นลมเช้าไป ...  หน่วยพยาบาลไม่มีเจ้าหน้าีที่

                       มีแต่พี่ รปภ. อยู่  ก็เลยต้องช่วย ๆ กันดูแล......

                       ขอบคุณพี่ ๆ ๆ ทุกคนมาก ๆ ค่ะ ที่ช่วยดูแล

                       พอตอนบ่ายกลับมาบ้านเราก็หลับไปเลย

                       และรู้ตัวเลยว่าไข้ขึ้น....ตัวร้อนมาก...และหนักหัวมาก

                       เหมือนมีใครมาตีหัวยังงั้นแหละ...แล้วก็หนาว ๆ มาก ๆ

            วันนี้เลยลางานไปพบแพทย์....ว่าสาเหตุมันเกิดจากอะไรกันแน่

            ตรงดิ่งไปที่ รพ.ปิยะเวท  พยาบาลพยายามซักอาการ

            จริง ๆ ไม่ต้องซักเพราะเราเล่าหมดแบบละเอียด

            มันน่าข้องใจว่าเพราะอะไรถึงวูบไปได้ขนาดนี้

            ทั้ง ๆ ที่ไม่มีโรคประจำตัว  ไม่ได้ป่วย เลือดไม่จาง

            วินิจฉัยกันอยู่นาน...จึงส่งไปศุนย์สมองและประสาท

            ตรวจคลื่นสมองดูว่ามีปัญหาอะไรรึเปล่า

            พบตรวจเสร็จอาจารย์หมอบอกว่ามีบางจุดที่ผิดปกติ

            แต่ไม่ร้ายแรงให้ยาไปทานดูแล้วมาตรวจใหม่.....

            โอเค โล่งอกไปที่ไม่ใช่อะไรร้ายแรง.....แต่ทำไม

            ถึงจู่ ๆ วูบไปได้ขนาดนี้  สงสัยจริง ๆ ๆ

           ( บางคนบอกว่าถูกมิจฉาชีพวางยารึเปล่า )

           อันนี้เราก็ไม่รู้  แต่ที่รู้คือ...

                   ทุกคนรักษาสุขภาพด้วยน่ะ  เราเป็นห่วง !

        [สำหรับเพื่อน ๆ ที่เราจะส่งของขวัญไปให้ ] 

            .... อาจได้รับช้าหน่อยน่ะ  ไม่มีแรงไปที่ไปรษณีย์เลย 

            เด๋วจะรีบส่งให้น่ะค่ะ  ของขวัญนี้ส่งไปพร้อม.....

            ความห่วงใยล้นกล่องเลยแหละ