L i s t e n i n g

เป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่าฉันไม่รู้ 

หรือตั้งใจบังเอิญฉันก็ไม่ทราบ

เมื่อ ปลายปี ที่ผ่านมา.........

            วันแรกที่เดินทางไปฝึกงาน

            ฉันต้องนั่งรถเมล์ 

            ฉันมักจะพบคุณคนหนึ่งที่ป้ายรถเมล์

            ทุกเช้า ทุกวัน จันทร์ - ศุกร์ เวลาเดิม

            เป็นอย่างนี้ทุกวันจนฉันเรียนจบ

เมื่อ  ต้นปี  ที่ผ่านมา...........

          ฉันนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินไปทำงานวันแรก

          ฉันพบคุณคนนั้นอีกครั้ง

          และหลังจากนั้น....ฉันก็พบคุณคนนั้น

          ทุกวัน จันทร์ - ศุกร์  เวลาเดิม

          และทุกเย็น จันทร์ - ศุกร์  เวลาเดิม

          ฉันสงสัยเหลือเกินว่า คุณคนนั้นจะสังเกตหรือไม่ว่าเราพบกัน

          ฉันพยายามจ้องมองคุณคนนั้น  ให้เหลียวมา

           แต่ คุณคนนั้นไม่เคยแม้แต่ที่จะมีปฏิกิริยาที่ผิดปกติ

           คุณคนนั้นยังคงนิ่งเฉย เหมือนเคย

          วันหนึ่งฉันหยุดงานเพื่อไปพบแพทย์

          ฉันแวะซื้อของที่ห้างชื่อดัง  แล้วพบว่า

          คุณคนนั้นก็อยู่ที่ห้างนั้นด้วย

          คุณคนนั้นคงจะหยุดงานเหมือนกัน 

          ฉันมาถึงโรงพยาบาล

          ฉันก็พบคุณคนนั้นที่โรงพยาบาล

           สงสัยคุณคนนั้นคงจะไม่สบาย

          ทำไมฉันถึงได้พบเจอคุณคนนั้นอยู่เสมอ

เมื่อ ต้นเดือน ที่ผ่านมา.......

         ตั้งแต่วันที่ฉันเจอคุณคนนั้นที่โรงพยาบาล

         ฉันก็ไม่เจอคุณคนนั้นอีกเลย

          แปลกจัง

          ฉันเริ่มที่จะลืมหน้าตาคุณคนนั้น

          เช้าวันจันทร์ ฉันกลับพบคุณคนนั้นอีกครั้ง

          ฉันขำกับตัวเองเบา ๆ (ไม่เบาแฮะ)

           คนรอบข้างหันมามองฉันด้วยสายตางงงวย

           แต่สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกดี และยิ้มให้ตัวเองอีกครั้ง

           ก็เมื่อคุณคนนั้นแอบอมยิ้มเล็ก ๆ 

           มือทั้งสองล้วงกระเป๋าเหมือนเดิม

           แล้วก็เดินจากไป

 คุณคนนั้นเป็นใครน่ะ  สงสัยจัง